Tak. Płaszów istnieje już od XII / XIII w. Był wówczas wsią rycerską. Pierwsza wzmianka o Płaszowie pochodzi z 1254 roku, Bolesław Wstydliwy w dokumencie dla klasztoru zwierzynieckiego wymienił m.in. wieś ''Plaszow''; była ona wówczas własnością klasztorną. W XIV w. część wsi znalazła się w rękach prywatnych, część należała do klasztoru w Koprzywnicy, zaś lasy na terenie Płaszowa należały do króla. Wieki XIV i XV przynosiły kolejne zmiany własności, by wreszcie na początku wieku XVI Płaszów stał się wsią wielkorządców krakowskich. Stan ten zmienił I rozbiór Polski, kiedy miejscowość znalazła się pod panowaniem austriackim. Większe zmiany przestrzenne pojawiły się w związku z budową fortyfikacji Twierdzy Kraków. W 1855 roku miejscowość przecięła linia kolejowa, będąca częścią szlaku żelaznego z Krakowa do Lwowa. Zmiany prawne w Galicji - ustawy o samorządzie i przemysłowa oraz ożywienie gospodarcze jakie przyniosła budowa Twierdzy Kraków niebawem zmieniły sposób użytkowania gruntów, zwłaszcza w pobliżu kolei; nastąpił rozwój przemysłu. W 1887 r. wieś składała się z dwu oddzielnych zespołów zabudowy: Płaszowa Wielkiego, gdzie znajdowało się 127 domów, zamieszkałych przez 750 mieszkańców i Płaszowa Małego z 22 domami i 131 mieszkańcami. Osady dzielił obszar, zwany Ugory albo Lasówka. Na półwyspie utworzonym przez Wisłę, położona była posiadłość Aleksandra Zdzieńskiego, składająca się z dworu z zabudowaniami gospodarczymi i 6 domów zamieszkałych przez 80 mieszkańców. Przełom wieków przyniósł realizację kolejnego pierścienia Twierdzy Kraków; powstał wtedy Fort 50a Lasówka. Na początku XX w. w Płaszowie istniał jeden z największych w Galicji dworców towarowych (Podgórze - Płaszów) oraz znaczące zakłady przemysłowe. Zabudowa centralnej części Płaszowa nabierać zaczęła miejskiego charakteru. 30 pażdziernika 1918 r. na terenie Płaszowa miało miejsce historyczne wydarzenie: rozpoczęcie akcji wyzwalania Krakowa z rąk austriackich.
